Wydarzenia

Przed kilkoma laty znany poeta Jarosław Marek Rymkiewicz, który nie zwykł kryć się z poglądami politycznymi, udzielił wywiadu ,,Rzeczpospolitej”...

Wbrew tzw. salonowi warszawskiemu i polskiej poprawności politycznej Rymkiewicz twardo obstawał za projektem IV Rzeczpospolitej. I jak na wybitnego twórcę przystało, nie brakowało mu śmiałych porównań. Oto Polskę porównał do starego, leniwego żubra. Wedle Rymkiewicza ten żubr stał pod lasem wyleniały, bez ruchu, aż podszedł (podbiegł?) doń Jarosław Kaczyński i ugryzł go w dupę. Polska pod rządami PiS-u została właśnie pobudzona do ruchu, do zerwania ze stagnacją, zapatrzeniem w Unię Europejską, do wyjścia z marazmu III RP. Itd., itp… Można się z tego śmiać, albo jak kto chce – takiej wizji Polski bać się.

Żal, że nie była to rozmowa na temat jak ruszyć polski futbol. Po to, byśmy nie wstydzili się polskich drużyn w europejskich pucharach, nie narzekali na śmieszną reprezentację narodową i nie czuli się dokładnie wykorzystani i ośmieszeni przez trenera zza granicy, którego frazesów, banałów i pouczeń szybko się nauczyliśmy. Czekanie na kolejny mecz narodowej jedenastki, to pewność, że zleją nas Rumuni, Duńczycy(w drugim albo trzecim zestawie), a może dzielni Tajowie? Kto więc miałby ugryźć (może być w d…) polską piłkę nożną? Wielki reformator, prezes PZPN Grzegorz Lato. Ani to jednak wielki prezes, ani reformator. Lato raczej koncentruje się na zachowaniu władzy i walką ze związkową opozycją. Bierze przykład z nowo wybranego prezydenta USA, który nazajutrz po zaprzysiężeniu rozpoczyna nową kampanię prezydencką. Bo przecież licznik bije i po latach kadencji trzeba starać się o reelekcję. Prezes spogląda na Kazimierza Grenia, ale czujnie zerka za plecy, bo tam może pojawić się najbliższy przyjaciel prezydenta UEFA, sam Zibi Boniek. Jak w tej sytuacji gryźć piłkarskiego żubra? Raczej trzymać się pazurami prezesowskiego stolca.

A może wreszcie ruszyć szkolenie naszych nieletnich i tych dorosłych piłkarzy. Widzi ktoś z Państwa jak gryzie ten temat Jerzy Władysław Engel? Dyrektor sportowy PZPN zapewnia, że wypracowuje programy, wysyła młodych trenerów na zagraniczne staże, że służy radą i pomocą wszystkim. Niezbyt to bliskie prawdy. Jerzemu Władysławowi najlepiej ostatnio wychodzą telewizyjne występy, gdzie recenzuje np. mecze reprezentacji. Tam jest czarujący, przekonywujący i inteligentny. Ale przecież dżentelmeni nie gryzą, choćby żubr aż się prosi, by chapnąć gdzie trzeba.

Gryzą i to byle jak, i byle gdzie kibice. Na stadionach, w internecie lamentują, histeryzują, organizują akcje protestacyjne. Niewiele z tego wynika. Ich ukąszenia, jeśli tylko Polska wygra, zamieniają się w ckliwe pocałunki. Nieprzytomni z bólu po porażce, każde zwycięstwo byle gdzie i byle z kim, potrafią przywitać z entuzjazmem godnym fanów z Rio.

Gryzą, raz mocniej, raz słabiej media. Piłkarski żubr nic sobie z tego nie robi, bo ani to konsekwentne działanie, ani przemyślane. Ot, walimy w selekcjonera, bo go nie lubimy, zwalniamy prezesa, bo nie daję nam newsów i nie słucha podpowiedzi menedżerów, prywatnie przyjaciół niektórych zacnych redaktorów. Pisać o szkoleniu, o piłkarskiej pustyni w tym kraju? A po co?! Właśnie Hajto coś palnął ciekawego, z miasta Łodzi słychać dobrze Tomaszewskiego, a Onyszko napisał fajną książkę. A poza tym Brożek wybiera się po raz dwunasty do Fulham. Gdyby jeszcze nikt nie ugryzł żubra korupcji, byłoby nadal cicho i spokojnie… A liga turlałaby się bezapelacyjnie do samego końca i jeszcze dzień dłużej.

Nasze zwierzę trochę jednak zaczęło wierzgać, bo pewien bogaty Ukrainiec Hryhorij Surkis wymyślił sobie Euro 2012 na Ukrainie i w Polsce. Wsparł go Michał Listkiewicz i chyba się uda. Będziemy mieli nowe stadiony, drogi, polepszy się baza treningowa. Tylko kto i jak będzie tam trenował? Jak uda się nam oszlifować utalentowanych graczy? Polską piłkę wszyscy by zżarli. Dla zysków, satysfakcji, pasji. Nie widać chętnych do gryzienia tego polskiego futbolowego żubra. Stoi pod lasem, ledwo trzyma się na nogach i marnieje. A my z nim.